Prijs van de Provincie West-Vlaanderen 2013

‘Een Vlaamse topauteur en een Duitse topillustrator slaan de handen ineen. […] Een prachtig prentenboek.’
[De Standaard]

‘Moeyaert is ook in Het Paradijs een meester in de kunst van het weglaten. Toch is Moeyaert uitbundiger en lyrischer dan gebruikelijk […] Wie Moeyaert dit soort zinnen op de bijgevoegde cd hoort voorlezen, kan alleen maar in vervoering raken.’
[NRC Handelsblad]

‘Het Paradijs is een boek dat zelfs na meerdere lezingen zijn geheimen niet helemaal prijsgeeft, en net daardoor blijft nazinderen. Door de muzikale, haast bezwerende taal- en klankrijkdom heeft het iets van een sfeervol gedicht, een evocatie van een toestand ergens tussen droom en werkelijkheid, herinnering en verlangen, schaduw en licht in. Daar heb je natuurlijk het metier van een Bart Moeyaert voor nodig.’
[De Morgen]

‘Een literair sterk en rijkgelaagd prentenboek’.
[Het Belang van Limburg]

‘Man en vrouw zijn geprononceerde figuren met een individueel verlangen: hij zoekend, zij uitnodigend, zij het met afgewende blik. Uit een archetypische tegenstelling groeit een persoonlijk een best ingewikkeld verhaal. Of tot welke prachtige symbiose de samenwerking van Moeyaert en Erlbruch kan leiden.’
[De Leeswolf en De Leeswelp]

‘Het verhaal wordt in grote letters en in korte stukjes verteld, met grote prenten erbij. Maar wie daardoor denkt met een kinderboek te maken te hebben, is eraan voor de moeite. Het paradijs is net zo hard van iedereen als de hele schepping, met plant en dier en man en vrouw en kind en al.’
[Cobra.be]

‘Ik heb soms geen idee wat Moeyaert wil zeggen. Ligt dat aan mij of is het de mooischrijverij, waar wel meer Vlaamse schrijvers last van hebben?’
[JaapLeest.nl]

‘Een indrukwekkend verhaal waar tussen de poëtische regels veel te lezen valt.’
[Friesch Dagblad]

Van dit vertelconcert van het Nederlands Blazers Ensemble en mezelf is een cd-opname verkrijgbaar, waarover Opus Klassiek schreef: ‘De zegepalm gaat naar de bijzonder fraai gestileerde vertelling van Bart Moeyaert (wat heeft hij een prachtige stem!) en het ronduit schitterende spel van het NBE, dat met het grootste gemak muzikale bergen verzet. Maar ook de geraffineerde bewerking van Hans van der Heide verdient het alleszins om in het zonnetje te worden gezet. Last but not least is er dan deze schitterende opname met zijn grote variëteit aan klankkleuren en met de verteller in het ideale perspectief.’