‘Het moeten overdoen van een schooljaar behoort niet tot de topzware thema’s die nu al jaren in veel jeugdromans de dienst uitmaken. Maar het wordt door wie het meemaakt doorgaans wel aangevoeld als een heel erge mislukking. Hoe erg voel je als het ware zinderen op iedere pagina van Terug naar af. Het zal wel geen toeval zijn dat Moeyaert het in de ik-vorm schreef. De gevoelens van Matthias, zijn emotionele reacties, bijvoorbeeld op de pornofilm waar hij per vergissing gaat naar kijken (…), vloeien de schrijver blijkbaar heftig en spontaan uit de pen. Dat maakt het eigenlijk ‘dunne’ verhaal met zijn al te sterke wit-zwart contrasten (de ouders en leerkrachten zijn bijna karikaturaal) uiteindelijk wel interessant. In de eerste plaats voor veertienjarigen, die Matthias en zijn omgeving moeiteloos zullen herkennen. Maar ook voor volwassenen, die via dit ‘dagboek’ van iemand die nauwelijks de eigen adolescentie is ontgroeid, iets kunnen leren over de moeilijk te begrijpen jonge mensen met wie ze thuis of op school moeten leven.’ — Tilly Stuckens in De Standaard, 25 oktober 1986

De initialen van Matthias Brandt zijn niet toevallig dezelfde als die van mijn naam. Terug naar af is geen autobiografisch verhaal, maar het is wel gebaseerd op mijn middelbare schoolervaringen.