Als Drie zusters van Anton Tsjechov een verhaal is over drie naar liefde en toekomst smachtende zussen, is mijn bewerking op basis van het oorspronkelijke stuk en de improvisaties van Inne Goris en de drie actrices, een doorgezette versie: de zussen zitten nog méér dan bij Tsjechov vast in zichzelf, op de plek waar ze zijn. Ze worstelen met de demonen van een dominerende vaderfiguur. En er is de moeder, waarover veel minder wordt verteld. De kamer is de gevangenis, waar ze de familiescherven bij elkaar rapen en elkaar uit frustratie nodeloos kwetsen.